Wnętrze Księżyca. Zwracając uwagę na wnętrze księżyca, da się zauważyć że jego wewnętrzna struktura jest zróżnicowana. Powodem jest krystalizacja magmy, tuż po powstaniu satelity w wyniku zderzenia z Ziemią i stopienia jego powierzchni. Z tego powodu księżyc dzieli się na skorupę, płaszcz górny (zewnętrzny), płaszcz środkowy oraz półpłynny płaszcz dolny. Wewnątrz, płaszczem dolnym znajduje się jądro. Je też można podzielić – na płynne jądro zewnętrzne, stałe jądro wewnętrzne. Skorupa o grubości 50 km zawiera wiele skał anortozytowych, które powstały w okresie, gdy była roztopioną magmą. Płaszcz księżyca posiada więcej żelaza niż jego ziemski odpowiednik. W przeszłości, gdy był w płynnej postaci, dał możliwość powstania z bazaltu mórz księżycowych (bazalt ten zawiera nieco tytanu). Wewnątrz płaszcza wykryto wstrząsy, występujące tam cyklicznie. Jądro, będące w centrum księżyca, ma średnicę 700 km co stanowi to 20% średnicy całego Księżyca. Jego skład nie jest znany, lecz domniemywa się, że składa się z żelaza, siarki i niklu.

Powierzchnia Księżyca – ogólna charakterystyka Księżyca. Charakterystyczne dla powierzchni Księżyca są występujące tam licznie kratery. Owych tworów o średnicy ponad 1 km doliczono się pół miliona. Są one świadectwem licznych wizyt asteroidów i komet, szczególnie w początkowym okresie istnienia satelity. Największym jest basen uderzeniowy Aitken, zlokalizowany na niewidocznej stronie na południowej półkuli. Brak erozji i ruchów tektonicznych sprawił, że są one relatywnie nietknięte. Innym świadectwem burzliwej przeszłości są morza księżycowe. To nic innego jak kratery uderzeniowe, wypełnione zastygłą magmą, która nadała im relatywną gładkość. Z zewnątrz jawią się jako ciemne obszary. Większość z nich występuje na widocznej z Ziemi stronie Księżyca. Ponadto na Księżycu można napotkać wyżyny i góry, widoczne z zewnątrz jako jaśniejsze powierzchnie. Księżycowe góry są zwykle efektem uderzeń meteorytów i istnieją na krawędziach kraterów. Z Ziemi widoczna jest cały czas ta sama strona naszego satelity. Strony widoczna i niewidoczna różnią się tym, że ta druga jest w zasadzie pozbawiona obecności mórz księżycowych.