Symbolika Merkurego. Postacie, z którymi utożsamiano Merkurego w różnych okresach i miejscach świata. Jakoby, że planeta była znana już w starożytności, sprawiało to, że wielu kulturom utożsamiała się z konkretnymi postaciami z ich mitów. Najwcześniej stało się to, gdy Babilończycy nazwali ją Nabu – od imienia boga mądrości i pisarzy. Późniejsza, grecka nazwa Apollo i Hermes dotyczyła różnych pór dnia i nawiązywała do dwóch różnych bóstw. Pierwotnie myśleli, że to są dwa rózne obiekty, ale w IV wieku p.n.e. zweryfikowali swój pogląd. Obecna nazwa Merkury pochodzi od Rzymian, którzy widzieli w nim boga będącego odpowiednikiem greckiego Hermesa. A był to boski posłaniec w obu mitologiach. Hindusi widzieli w niej Budhę – boga handlarzy i środy. Także Germanom planeta nie była obca – personifikowano ją z Odynem, jednym z głównych bóstw nordyckich. Od jego imienia z czasem pojawiła się angielska nazwa jednego z dni w tygodniu, środy. Nie tylko bóstwa doczekały się utożsamiania z tą planetą. Dla Majów oznaczała ona cztery sowy, będące posłańcami z zaświatów. Chińczykom kojarzyła się z żywiołem Wody i kierunkiem północnym, wedle filozofii Wu Xing.

Merkury w kulturze – wpływ Merkurego na kulturę poprzez obecność w kulturze powszechnej. Udział w obecności w kulturze miała przede wszystkim fantastyka naukowa (S-F). Merkury w jej świetle kojarzył się z miejscem narażonym na działania ekstremalnych sił. Tak więc naczelnym motywem było silne promieniowanie słoneczne wywołane bliskością planety oraz promieniowanie kosmiczne (na planecie jest szczątkowa i przepuszczająca wszystko atmosfera). W dziedzinie S-F myślano, że planeta jest skierowana w stronę Słońca cały czas tą samą stroną, tak jak Księżyc wobec Ziemi. Tak właśnie widział planetę w swojej twórczości Isaac Asimow. Wydał on trzy nowele takie jak “Runaround” (1952), “The Dying Night” (1956) i “Lucky Starr and The Big Sun of Mercury” (1956). O ciemnej stronie planety można było przeczytać w “Wyspach Na Niebie” z 1952 roku autorstwa Arthura C. Clarke’a. Inne jego dzieło – ”Spotkanie Z Ramą” opowiadało o zamiarze zniszczenia tytułowego statku obcej cywilizacji przez rząd Merkurego. C. S Lewis w „Ta Ohydna Siła” przedstawił planetę jako miejsce narodzin języka we wszechświecie. Prócz ekstremalnych warunków w jednym z utworów była mowa o cywilizacji z autorytarnymi rządami na planecie.