28 gru, 2009

Gazy na Wenusie

Na Wenus gazy cieplarniane nie potrafią uwięzić ciepła na planecie, ale znacznie spowalniają jego utratę. Efekt cieplarniany na jakiej kol wiek planecie powstaje, gdy gazy w atmosferze gromadzą ciepło, pochodzące z promieni słonecznych. Te same gazy cieplarniane, które są tak śmiertelne na Wenus, są jednak niezbędne dla nas na Ziemi. Bez efektu cieplarnianego, średnia temperatura byłaby dużo poniżej zera, oceany by zamarzły, a życie mogłoby w ogóle nie powstać. Za bardzo wysoką temperaturę na Wenus odpowiada skład chemiczny jej atmosfery, która prawie w całości składa się z dwutlenku węgla: jest to około 95% zawartości i to on gromadzi ciepło na jej powierzchni. Wenus stanowi ekstremalny przypadek globalnego ocieplenia. Na Wenus naturalnym źródlę dwutlenku węgla i innych gazów są wulkany. Podobne zjawiska na Ziemi badane są na jednym z ziemskich wulkanów1). głęboko pod ziemią, wysoka temperatura powoduje ulatnianie się niektórych składników skal i powstawanie dwutlenku węgla, a gaz uwalnia się pod wpływem ciśnienia i wysokich temperatur wewnątrz magmy. Gazy wydostają się spod powierzchni Ziemi pod działaniem magmy i ciśnienia.Na powierzchni Wenus, prawdopodobnie znajdują się pęknięcia, podobne do tych, przez które gazy wulkaniczne przedostają się do atmosfery. Gdzieś między 8 a 30 tyś. ton dwutlenku węgla wydostaje się dziennie spod podziemnego zbiornika magmowego, to daje 3,5-5 mln ton gazu rocznie. To przykład tylko jednego wulkanu na Ziemi, a Wenus ma znacznie więcej aktywnych wulkanów, co oznacza więcej gazów cieplarnianych. Cały ten dwutlenek węgla gromadzi się w atmosferze Wenus, co sprawia, że jest ona coraz gorętsza. 500 stopni Celsjusza nie jest jedynym powodem, dla którego ziemski bliźniak jest dla nas przestrogą. 50 km ponad rozgrzana powierzchnią dzieją się rzeczy, przy których 500 stopni ciepła wydaje się chłodną bryzą. Elektryczne wyładowania potrafią rozgrzać w ułamku sekundy, do temperatury 50 tyś. stopni. Każdy błysk światła uwalnia napięcie 100 milionów wolt. Błyskawice występują i na Ziemi i na Wenus wtedy, gdy w atmosferze zgromadzi się dostatecznie duży ładunek elektryczny. Zjawisko tak podobne, a zarazem tak bardzo różne, choć i tu i tu obowiązują te same prawa fizyki oraz chemii.

Jedna z planet kipi od potężnych sil natury, druga, to planetarny wrak. Merkury i Wenus doskonale pokazują, jak planety mogą stać się niezdatne do życia. Wspólnie z Ziemią oraz Marsem Merkury i Wenus zalicza się do planet skalistych typu ziemskiego. Jowisz, Saturn, Uran i Neptun, to planety najodleglejsze od Słońca – zaliczane są do gazowych olbrzymów. Ponad cztery miliardy lat temu planety wewnętrzne nagromadziły tyle materiału skalnego, że utworzyły litą powierzchnię. Jeśli chcemy przetrwać, jako gatunek, pewnego dnia będziemy musieli udać się poza planetę Ziemia, dlatego musimy wiedzieć, co nas tam czeka i jaka jest natura wszechświata. Zajmujemy się obecnie badaniem światów bardzo egzotycznych, ale podstawowe prawa fizyki i chemii, nim rządzące są dokładnie takie same, jak tu, na Ziemi. Miliony kilometrów dzieli nas od naszych skalistych kuzynów, lecz przyglądając się Wenus i Merkuremu, można dostrzec cechy wspólne dla wszystkich planet skalistych. Są to osobne światy z własną historią, ale można odnieść ją do historii naszej planety. Historia ta jest niezwykle bogata i całkiem długa w perspektywie czasu. Wenus jesz szóstą, co do wielkości planetą układu słonecznego.Minimalna odległość od Ziemi wynosi około 40 mln kilometrów. Jeden rok na Wenus trwa 225 dni ziemskich, a jeśli waży się 70 kg na Ziemi, to na Wenus ważyłoby się 64 kg. Gdy starożytni Rzymianie patrzyli w niebo, byli zachwyceni pięknem Wenus i nazwali ją imieniem swojej bogini piękna i miłości. Obecność Wenus na niebie jest tak urzekająca, że nadanie jej tego imienia wydaje się oczywiste. Przez długi czas Wenus uważano za siostrę Ziemi, ponieważ ma zbliżony rozmiar, gęstość, grawitację i budowę wewnętrzną. Wenus i Ziemia są pod wieloma względami bardzo podobne. Wenus jest nieco mniejsza od naszej planety. Jest ona najbliższą planetą do Ziemi. Przez wieki naukowcy uważali, że ta bliźniaczka jest, jak Ziemia: planetą pokrytą oceanami, posiada lasy deszczowe i podobny klimat i niewykluczone, że żyją na niej inteligentne istoty. Przed erą badań kosmicznych uważano, że warunki na powierzchni Wenus są bardzo podobne do ziemskich. Paradoksalnie, gdy rozpoczęto badania planety, wyszło na jaw, że jest całkowicie inaczej.

Nasz pierwszy kontakt z pozaziemskim życiem może nastąpić właśnie na księżycu Europa.Podwodny robot jest tak zaprojektowany, by myśleć, poruszać się i prowadzić badania całkowicie bez pomocy człowieka. Robot ten ma wszystko robić sam, a ludzie nie będą nim kierować, więc będzie to ogromny krok na przód w dziedzinie „autonomii badawczej robotów”. To prawdziwy hall, gwiazda nowej odysei kosmicznej. Jedyne zadanie człowieka, to wcisnąć przycisk i dać mu zanurkować pod powierzchnią, a ludzie nie zobaczą go tak długo, do póki sam nie powie, co tam jest. Robot Głębia X będzie potrafił sam pobierać i analizować próbki podczas krążenia po księżycowym oceanie. Rurki wody będą przechowywane w pojemnikach, ale zanim się w nich znajdzie, przepompuje ją przez cały zestaw mikropomp i wpuści ją pod mikroskop, który tez oczywiście będzie na wyposażeniu. Natomiast mikroskop zrobi zdjęcia tego, co się w tej wodzie znajduje z ogromną rozdzielczością, będzie zatem można zobaczyć przykłady typowych bakteryjnych form życia. Robot użyje go, by stwierdzić, czy jest tam w ogóle jakiekolwiek życie, a wtedy pobierze próbki. Wszystkie podzespoły robota muszą być odpowiednio przygotowane.Aby mogły zostać wysłane w kosmos, jego podzespoły muszą być najpierw zmniejszone, a potem przejść testy w zbiornikach wodnych pod lodem. Testy będą prowadzone na Antarktyce, by mieć pewność, że wszystko działa, będąc całkowicie pod lodem. Kwestia życia na Europie jest dlatego tak wielką zagadką, ponieważ jej rozwiązanie zmieniłoby naszą całą wizję wszechświata. Jeśli na tym małym księżycu, krążącym sobie w nieprzyjaznym otoczeniu wokół Jowisza mogą istnieć jakieś formy życia, to prawdopodobnie znaczy tyle, że życie jest praktycznie wszędzie. Uważa się, ze poszukiwanie życia, a przynajmniej z punku widzenia naukowców, jest jedną z najbardziej fascynujących rzeczy, jakie mogą oni robić. I to nie tylko jako naukowcy, ale jako rasa istot ludzkich. Mógłby to być wielki skok i to nie tylko dla ludzkości. Owiane tajemnicą odlegle księżyce, czy inne planety będą tak długo wzbudzać zainteresowanie, do póki naukowcy nie uzyskają odpowiedzi na najbardziej dręczące ich pytania. Europa jest bliżej zasięgu badaczy, ale są miejsca znacznie trudniej dla nich dostępne.

Około 2019 roku będzie wiadomo, czy na Europie istnieje życie.Dla tego urządzenia wielu zdolnych i mądrych ludzi ryzykuje swoją reputację. Sama budowa idei i rozwijanie prototypu zajęło aż sześć lat, a sonda ta jest częścią ambitnego projektu, przewidującego wyniesienie jej w Kosmo i przebicie 10 km lodu, by dostać się do oceanu na Europie. Rozbierając ją na części pierwsze otrzymamy pojazd macierzysty, który bierze na orbitę wokół księżyca Europa, ale będzie też tam lądownik, który wyląduje narodzie. Drugi człon lądownika toruje sobie drogę przez grubą na 3 do 5 km czapę lodową, roztapiając ją. I wtedy startuje trzeci człon; potrzebny jest trzeci pojazd, ukształtowany trochę, jak torpeda, który będzie napędzany najprawdopodobniej paliwem jądrowym, który przebywałby tysiące kilometrów wewnętrznego oceanu Europy. NASA uważa, że tego typu przedsięwzięcie jest wykonalne, chociażby dlatego, że przeznaczono na to pieniądze i wyrażono aprobatę dla poszukiwania pozaziemskiego życia. Jeśli na jowiszowym księżycu Europie istnieje życie, to jakie ono tak naprawdę jest? Wszyscy zastanawiają się, czy ewentualne życie na Europie jest podobne do ziemskiego.Niektórzy uważają, że tamtejsze życie to mogą być wirusy, a w najlepszym przypadku bakterie. Naukowcy spodziewają się napotkać tam jedynie prymitywne formy życia, ale mogą tez tam istnieć inne formy, niż te, spotykane na Ziemi – tego, jak na razie niewiadomo. Badacze są zdopingowani do takich poszukiwań po odkryciu dziwnych i bardzo wytrzymałych form życia, jakie można spotkać w najbardziej niegościnnych miejscach na Ziemi, a przykładem mogą być rurkoczulkowce, które przeżywają i całkiem dobrze się mają w kompletnych ciemnościach, a ekstremalne ciśnienie też nie stanowi dla nich problemu. Stworzenia te zostały odkryte w 1977 roku, kilka kilometrów pod powierzchnią wód rowu Galapagos. Żyją one w wodach, otaczających kominy hydrotermalne/ uważa się, że takie warunki, jak ciemność, wysokie ciśnienie i obecność kominów hydrotermalnych panują na Europie, zatem, skoro stworzenia tego typu mogą żyć na Ziemi, to równie dobrze mogą żyć na jowiszowym księżycu Europa, ale trzeba jeszcze trochę poczekać, by całkowicie zaspokoić swą ciekawość. Blisko jądra Europy mogą być kominy hydrotermalne, wydzielające ciepło i składniki odżywcze.W takich warunkach mogłyby żyć i żywić się jakieś organizmy tak, jak prawdopodobnie działo się to na młodej Ziemi. I chociaż pod lodową skorupą Europy wcale nie muszą kryć się rurkoczulkowce, to może to być coś innego. Należy pamiętać, że większość żywych organizmów na Ziemi to bakterie i naukowcy spodziewają się, że na Europie mogą istnieć te pewne formy życia, a to z tego powodu, że woda jest ich głównym czynnikiem. Znalezienie życia poza Ziemią pochlania wielu badaczy, a urządzenie, które jest w fazie testów, może znaleźć odpowiedź na nurtujące ich pytanie. Robot ten jest jeszcze w powijakach, ale jednocześnie jest futurystyczne i nowoczesne; jest zaawansowaną technicznie zabawką, niepodobną do żadnej innej, która może ukazać naszemu światu wygład zupełnie innego świata. Zanim owa futurystyczna zabawka przyniesie nam jakiekolwiek informacje, dotyczące życia na księżycu Europa, potrzeba jeszcze wiele nakładów pracy wielu ludzi, a także pochłonie ogromne sumy pieniędzy, ale możliwe, że uda się osiągnąć zamierzony cel i uzyskać odpowiedź na to nurtujące nas pytanie.

20 gru, 2009

Galimede i Europa

Galimedes jest największym księżycem w naszym układzie słonecznym.Księżyc ten ma rozmiary pięciu ziemskich księżyców. Calisto jest pokryta największą ilością kraterów i z pewnością nieźle w życiu oberwała. Następna jest Europa – królowa śniegu dla króla Jowisza. Nikt nie wie dokładnie z czego ten księżyc się składa. Wygląda jak popękane jajko, a faktycznie wygląda tak, jakby cały ten glob miał kiedyś na powierzchni ciekłą wodę, która zamarzła, a później ów lód popękał. Uważa się, że ślady na tym księżycu zostały spowodowane silami pływowymi, które go pokruszyły. Europa wydaje się całkiem obca: jej powierzchnia jest gładka i szklista w niektórych miejscach, a górzysta w innych, ale tak naprawdę jest niezwykle podobna do jednego z zamarzniętych zakątków na Ziemi. Na Antarktyce leży jezioro, zwane Wostok. Naukowcy sądzą, że jest ono analogią tego, co spotykamy na Europie. To znaczy, że Antarktykę pokrywa wieka skorupa lodowa, a pod spodem jest płynne jezioro i uważa się, że to, co widać na Europie pod powierzchnią jest całkiem podobne do wodnego lodu. Próbuje się tu doszukać jakichś znaków życia. Gdyby przebić się przez lodową skorupę Europy, można by dostać się do ciekłej wody.Naukowcy są całkowicie przekonani, że pod powierzchnią Europy jest ciekła woda. To jedyne z dużych ciął, poza Ziemią, o którym wiadomo, że posiada wodę w stanie ciekłym i jest ona tam od miliona, a może nawet od dwóch milionów lat. A tam, gdzie jest woda, może być także i życie. Księżyc Europa aż kipi od tajemnic. Możliwe, że głęboko, pod jej skorupą znajdują się cieple kominy termalne. Niezmierzony ocean pelę wody, większy, niż Pacyfik, czekający pod spodem tylko na to, by coś zaczęło się w nim dziać. Według niektórych naukowców, obecność wody oznacza jedno: możemy nie być sami. Jeden z badaczy planuje wyprawę na ryby na Europie, a cala nadzieja, w laboratorium w Teksasie pokładana jest w jednym robocie. Ta maszyna została zaprojektowana do badania nieznanych terenów i poszukiwania biologicznego życia. Jest to termiczna sonda głębinowa. Doświadczenia z tym sprzętem prowadzi się na lokalnym ziemskim kamieniołomie. Istnieją wspaniale plany, co do przyszłości tego urządzenia. Jeśli wszystko pójdzie zgodnie z planem, wystartuje około roku 2016.

Ciała niebieskie

O serwisie

Nasz serwis to bogate źródło wiedzy na temat wszechświata, a przede wszystkim Układu Słonecznego w którym mieszkamy. Poruszamy tutaj informacje na temat planet Układu Słonecznego oraz innych ciał niebieskich np. gwiazd, księżyców itd. Znajdziesz tu dużo ciekawych informacji, a nie tylko książkową, nudną wiedzę. Przybliżymy Ci budowę, zasady współdziałania, istnienia oraz życia w Układzie Słonecznym w przyjazny i szybki sposób - zapraszamy do wnikliwej lektury naszego serwisu WWW.

Poruszane kwestie

Poruszamy następujące kwestie: charakterystyka ogólna planet i ciał niebieskich, ich historia oraz historia badań, wnętrze planety oraz sfery jakie ją otaczają (np. atmosfera), planeta jako symbolika oraz jej znaczenie w kulturze starożytnej, średniowiecznej oraz obecnej, a także widoczność planety z Ziemi.

Reklama