Artykuły oznaczone tagiem satelita

Porowaty lód komet. Dla nas istnieje porowaty lód, który jest po prostu śniegiem lub zamarzniętą wodą z kranu. A jak to jest w kosmosie? Porowaty lód i jego rodzaje zalezą od porowatości lodu oraz ilości jego porów. Ważną, a zarazem dziwną cechą takiego lód jest to, że przewodzi on ciepło. Taki lód ma najlepsze warunki tam, gdzie nie istnieje atmosfera. A więc poza naszą Ziemią, we wszechświecie. I najlepszym tego przykładem są komety. Ważne jest to, że jądro komety składa się prawie w całości z lodu. Kometa składa się z luźno powiązanych ziaren skał i lodu. Na dokładne nadania pozwoliłoby pobranie próbek  komety i już prowadzone są rozmowy na temat wysłania w kosmos astronautów, aby pobrali próbki z kornety Hulleya. Komety mają dużą temperaturę, a jednak znajduje się tam lód. Ale jego nietopliwość może mieć związek z powiązanie go ze skałami. Jednak, aby się tego dowiedzieć, należy dokładnie o zbadać. Ale niewiadomo, czy po zetknięciu z atmosferą próbki nie stracą swoich właściwości. Być może takie powiązania mogą mieć miejsce tylko w próżni. Należy też oszacować, jaka jest wytrzymałość komety. Najlepiej, jeśli kometa nie będzie bardzo wytrzymała, ponieważ wtedy można łatwiej pobrać materiał.

Księżyc trojański jest bardzo ciekawym zjawiskiem astronomicznym, a został tak nazwany przez historię. Mianem księżyca trojańskiego określa się naturalnego satelitę, który porusza się jednocześnie z innym większym obiektem po tej samej orbicie wokół planety. Wcześniej nazwano tak planetoidy, dlatego posłużono się w tym przypadku analogią. Zaś te planetoidy wcześniej nazwano tak ze względu na bohaterów poległych podczas wojny trojańskiej. Obecnie astronomowie odkryli cztery takie obiekty, a co ciekawe wszystkie są obiektami krążącymi wokół Saturna. W 1980 roku odkryto trzy takie poprzez obserwację, natomiast czwarty został zaobserwowany dopiero w 2004 roku. Również ze względu na to próbowano odkryć takie księżyce trojańskie obok Księżyca, jednak niczego nie odnaleziono. Odkryto jednak pewnego rodzaju pyły trojańskie, które istnieją obok księżyca, jednak niewiadomo, czy jest to stałe zjawisko, ponieważ nie zawsze jest to zauważalne. Istnieje też teoretyczne założenie o istnieniu planety trojańskiej, jednak nie zostało to w pełni uzasadnione. Tak więc, we wszechświecie istnieje wiele zjawisk trojańskich.

Jowisz jest nam znaną planetą nie tylko, dlatego, że należy do Układu Słonecznego, ale i dlatego że jest największa w tym układzie. Jowisz należy do Układu słonecznego i jest piątą, jeśli chodzi o kolejność planetą w tym układzie. Jest również największą planetą. Do dziś zostało odkrytych 63 księżyce krążące wokół niej. Niedawno odkryto również pewnego rodzaju system pierścieni. Jowisz jest jedną z planet gazowych. Czasami planety gazowe są nazywane jowiszowymi, ponieważ jest ona najbardziej charakterystyczna. Jest jedną z niewielu planet, które można zaobserwować gołym okiem. Natomiast, jeśli chodzi o jasność to jest ona pod tym względem na czwartym miejscu. Przed nim jest Słońce, Wenus i Księżyc. Jowisz jest tak ogromny, że jego masa jest około 2,5 razy większa niż masa całkowita wszystkich pozostałych planet. Ma także duży wpływ na położenie wszystkich obiektów w Układzie ze względu na wytwarzane przez siebie pole. Jowisz, aby być gwiazdą musiałby mieć masę około 80 razy większą, ale tak nie jest. W Układzie słonecznym to właśnie Jowisz obraca się najszybciej, dzięki czemu na jej powierzchni możemy obserwować liczne wiry. Przez tą szybkość jest to bardzo spłaszczona planeta.

5Garść podstawowych informacji o Księżycu. Księżyc jest jedynym naturalnym satelitą naszej Planety, prócz niego wokół orbity na bliższych dystansach krąży tysiące sztucznych satelitów. Od Ziemi dzieli go 384403 kilometry. Orbita jest nieco rozciągnięta, co sprawia, że księżyc może zbliżać się do Ziemi na 363104 km i oddalać na 405696 km. Dzień na naszym satelicie trwa 27 dni 7 godzin 43 minut 11,5 sekund ziemskich. Księżycowy rok trwa tyle samo. Ten księżyc ma 3476,2 km średnicy, przez co jest większy od Plutona. Nachylenie równika względem płaszczyzny orbity waha się pomiędzy 3,60 a 6,69 stopniami. Powierzchnia księżyca wynosi 3,793×107 km kwadratowych. Objętość ma wartość 2,197×1010 km sześciennych. Masa zaś sięga 7,347 673×1022 kg. Prędkość przemieszczania się po orbicie wynosi 1,022 km na sekundę. Księżyc może też nieco zwalniać – do 0,968 km na sekundę lub oraz przyspieszać – do 1,082 km na sekundę. Prędkość niezbędna do opuszczenia przed dany obiekt księżyca (prędkość ucieczki) wynosi 2,38 km na sekundę. Temperatury wahają się od –190 oC do +140 oC.

Atmosfera Księżyca. Co nieco o tym fakcie i wynikłych z niego warunkach na Księżycu. Nasz jedyny naturalny satelita nie posiada praktycznie atmosfery. Jedynie jest to bardzo cienka warstwa, której całkowita masa wynosi tylko 1000 kilogramów. Satelita ma zbyt słabe pole grawitacyjne, by był w stanie utrzymać gęstszą atmosferę. Ciśnienie atmosfery księżyca wynosi 3×10-13 kilopaskali. Składa się ona z takich pierwiastków jak hel (25%), neon (25%), wodór (23%) oraz argon (20%). Ponadto występują śladowe ilości innych pierwiastków, takich jak metan, sód lub potas. Najnowsze badania pozwoliły wykryć także śladowe ilości izotopów polonu, radonu, argonu oraz atomy helu, tlenu, metanu, azotu oraz tlenku węgla. Źródłem atmosfery jest uwalnianie się pierwiastków zawartych pierwotnie w skorupie i płaszczu Księżyca i przemienianie się w postać gazową. A skutek taki wywołuje także uderzanie o powierzchnie promieniowania słonecznego i jonów wiatru słonecznego oraz bombardowania drobnymi meteorytami. Część z tych gazów może ulatywać też w przestrzeń kosmiczną lub ponownie być wchłonięta w grunt. Szczątkowość atmosfery sprawia, że Księżyc według naukowców byłby dobrym miejscem do umieszczenia w przyszłości teleskopów.

6Zaćmienia. Zjawisko, którego występowanie nie jest przypisane wyłącznie Słońcu. Zaćmienie Księżyca pojawia się, gdy Słońce, Ziemia i Księżyc znajdą się w jednej linii. By mogło zaistnieć, Księżyc musi wejść w stożek cienia Ziemi. Występują w dwóch postaciach – częściowe i całkowite. Różnią się one tym, że przez stożek cienia Ziemi księżyc może przejść w całości lub częściowo. Gdy przejdzie w całości, jest niewidoczny i wówczas pojawia się całkowite zaćmienie. Jeżeli zakryta ciemnościami jest tylko część, to wówczas zachodzi częściowe zaćmienie. Tym samym w ciągu roku występują średnio 3 zaćmienia, choć może też nie być ich w tym samym czasie wcale. Czas trwania jest zróżnicowany. Rekordowe trwało 100 sekund. Ostatnie zaćmienie, które można było dostrzec w Polsce, miało miejsce 6 sierpnia 2009 roku. Obliczono, że między 1207 r. p.n.e. a 2162 r. n.e. pojawić ma się łącznie 5200 zaćmień różnej postaci. Wniosek – na 2 zaćmienia Księżyca przypadają 3 zaćmienia Słońca, liczone w skali jednego roku. Widoczność zaćmienia Księżyca warunkowana jest tym, by znajdował się nad horyzontem.


Ciała niebieskie

O serwisie

Nasz serwis to bogate źródło wiedzy na temat wszechświata, a przede wszystkim Układu Słonecznego w którym mieszkamy. Poruszamy tutaj informacje na temat planet Układu Słonecznego oraz innych ciał niebieskich np. gwiazd, księżyców itd. Znajdziesz tu dużo ciekawych informacji, a nie tylko książkową, nudną wiedzę. Przybliżymy Ci budowę, zasady współdziałania, istnienia oraz życia w Układzie Słonecznym w przyjazny i szybki sposób - zapraszamy do wnikliwej lektury naszego serwisu WWW.

Poruszane kwestie

Poruszamy następujące kwestie: charakterystyka ogólna planet i ciał niebieskich, ich historia oraz historia badań, wnętrze planety oraz sfery jakie ją otaczają (np. atmosfera), planeta jako symbolika oraz jej znaczenie w kulturze starożytnej, średniowiecznej oraz obecnej, a także widoczność planety z Ziemi.