Artykuły oznaczone tagiem słońce

Ekosferą jest sferą warunków, które sprzyjają powstawaniu życia. dokładniej mówiąc, jest to sfera występująca wokół gwiazdy, co ma postać pewnego rodzaju pierścienia. Na planetach znajdujących się w jego obrębie istnieją odpowiednie warunki fizyczne, chemiczne oraz fizyczne, które umożliwiają powstawanie życia. Pojęcie to oraz całe jego założenie ustanowiono w roku 1856. Dokonał tego ojciec medycyny astronomicznej. Początkowe założenie mówiło, iż życie może powstawać w temperaturze od około 170 stopni do 80. Oczywiście obok tego potrzebny jest również wytwarzany tlen oraz woda potrzebna do picia. Dokładniej ta sfera została określona między orbitami Wenus oraz Marsa, oczywiście wokół Słońca. Jednakże we współczesnym świecie pojęcie o zostało poszerzone. Dodano, bowiem, iż musi istnieć naturalna osłona atmosferyczna wokół atmosfery, która chroni przez promieniowaniem magnetycznym. Jednak nie jest to najważniejszy warunek, gdyż uważany jest za raczej elastyczny. Mogą bowiem istnieć osobniki przyzwyczajone do promieniowania. Strefa podbiegunowa inaczej zwana jest strefą polarną. Jest to wyróżnienie jednaj z trzech głównych stref Ziemi, które różnią się od siebie zasadniczo. Są to dwa obszary ziemskie, które występują przeciwlegle za kołem podbiegunowym. Ciekawym i najbardziej charakterystycznym dla tej strefy zjawiskiem jest występowanie zjawiska nocy oraz Arktyki. Często są one mylone ze strefami obszarów okołobiegunowych. Jednak różnią się one znacznie zasięgiem. W okresie letnim dostaje się tam niewielka ilość nasłonecznienia, a dzień jest tam bardzo długi. Co najmniej raz dzień trwa tam całą dobę, czasami zjawisko to może trwać kilka dni. W okresie zimowym nie dociera tam prawie wcale słońca i mamy do czynienia z nocą polarną. Panuje tam znacznie surowszy klimat niż w strefie, gdzie występuje tundra, czyli na przykład w zimnej Syberii. Śnieg istnieje tam praktycznie przez cały rok, panuje wieczne zamarznięta ziemia, a temperatur rzadko przekracza 0 stopni. Lodowce znajdują się tu na większości lądów. Opady są wyłącznie pod postacią śniegu.

3Garść podstawowych informacji o Wenus. Wenus jest drugą skalistą planetą liczoną od Słońca. Od niego dzieli ją średnio 108 milionów kilometrów. Orbita jest nieznacznie rozciągnięta, co sprawia, że planeta może zbliżać się do Słońca na 107,5 mln km i oddalać na 109 mln km. Rok na planecie trwa niecałe 225 dni ziemskich a dzień 243 dni ziemskich. Ta planeta, zbliżona rozmiarami do naszej planety, ma 12104 km średnicy. Nie posiada żadnych naturalnych satelitów. Nachylenie równika względem płaszczyzny orbity wynosi 177,4 stopni. Powierzchnia planety wynosi 4,60×108 km kwadratowych. Objętość ma wartość 9,28×1011 km sześciennych. Masa zaś sięga 4,8685×1024 kg. Prędkość przemieszczania się po orbicie wynosi 35,020 km na sekundę. Planeta może też nieco zwalniać – do 34,784 km na sekundę lub oraz przyspieszać – do 35,259 km na sekundę. Prędkość niezbędna do opuszczenia przed dany obiekt planety (prędkość ucieczki) wynosi 10,36 km na sekundę. Prędkość obrotu wokół własnej osi (rotacji) wynosi na równiku 6514 km na godzinę. Temperatury wahają się od +434 oC do +500 oC.

Atmosfera Wenus – Co nieco o tym fakcie i wynikłych z niego warunkach na Wenus.

Wenusjańskie temperatury są najwyższe, jakie mogą istnieć na planecie Układu Słonecznego i dochodzą do +500 oC a w wyjątkowych przypadkach do +650 oC. Przyczyną tego jest efekt cieplarniany, odnośnie którego genezy istnieją dwie teorie (jedna mówi o braku oceanów a 4druga o wyparowaniu dawnych oceanów i postawnie drugiego gazu cieplarnianego – pary wodnej). Wywołuje go dwutlenek węgla, który stanowi aż 96,5 % składu atmosfery planety. Ponadto występuje 3,5 % azotu. Prócz tego występują śladowe ilości pary wodnej, tlenek siarki, tlenek węgla, hel, neon, siarkowodór, siarczek karbonylu, chlorowodór, fluorowodór i argon. Atmosfera jest bardzo gęsta a warstwa chmur gruba. Z ich powodu nie widać powierzchni planety z kosmosu. Chmury te zatrzymują ciepło odbijane przez powierzchnię planety i nie wypuszczają go w kosmos. Występują opady kwasu siarkowego oraz burze. Wiatry osiągają prędkość 350 km/h. Ciśnienie atmosferyczne jest 95 razy większe niż ziemskie. Wszystko to sprawia, że Wenus, mimo wielu podobieństw do Ziemi jest zbyt ekstremalna, by mogło przetrwać tam życie.

10To, co miałoby się wydarzyć w przeciągu następnych wielu milionów lat wynika z rozważań naukowców w oparciu o przeszłość planety. Ponadto związane jest nierozerwalnie z losami macierzystej gwiazdy – Słońca. Wiadomo, że za kilka miliardów lat umierając, rozszerzy się kilkusetkrotnie, by odrzucić zewnętrzne warstwy i przekształcić w małego Białego Karła. Nieco wcześniej sama Ziemia albo będzie bardzo blisko rozdymanej gwiazdy albo zostanie wchłonięta i spalona na popiół. Nim się to stanie, w przeciągu tysięcy lat planetę czekać mają kolejne epoki lodowcowe. Kontynenty w przeciągu milionów lat mają się dalej przemieszczać, aż za 250 milionów lat ponownie scalą się w wielki kontynent – Pangea Ultima. Ma go zdominować pustynia, na której 50oC upały byłyby czymś powszechnym a wzdłuż wybrzeży pojawiałyby się huragany większe nawet od tornada Katrina z 2005 roku. Z czasem jednak pod wpływem coraz gorętszego Słońca, oceany miałyby wyparować i pozostawić skalną, pozbawioną życia powierzchnię. Z czasem wzrostu temperatury Słońca, także i na Ziemi miałaby dojść do 1370oC topiąc skały.

02 lip, 2009

Powstanie ziemi

1Wiek Ziemi ocenia się na 4,6 mld lat. Była ona jedną z planet, która powstawała wówczas wraz z całym Układem Słonecznym. Budulcem była wielka chmura gazu, pyłu i skał, która wirowała wokół jednocześnie powstającego Słońca. Materia ta zaczęła się zapadać z czasem i większość niej skupiła się wewnątrz tej chmury, tworząc swoisty dysk. Mająca w tym udział grawitacja sprawiała, że atomy wodoru i helu zaczęły się łączyć, tworząc Słońce. Wirowanie okolicznej materii sprawiało, że pył, skały wpadały na siebie, tworząc coraz większe obiekty. Przy pomocy gazów z dysku, obiekty te mogły się zlepiać ze sobą, dając początek tworom, mającym rozmiar pomiędzy rozmiarami Księżyca i Marsa. Wzajemna ich grawitacja oraz obecność Jowisza, obiekty te stopniowo zderzały się ze sobą. Trwało to ok. 100 lat, po czym Ziemia zaczęła rozmiarami przypominać znaną nam dziś planetę. Niedługo potem w młodą Ziemię trafiła planetoida Thea, co dało początek naszemu satelicie – Księżycowi. Wówczas część materiału Ziemi została oderwana i uformowała z czasem satelitę.


Ciała niebieskie

O serwisie

Nasz serwis to bogate źródło wiedzy na temat wszechświata, a przede wszystkim Układu Słonecznego w którym mieszkamy. Poruszamy tutaj informacje na temat planet Układu Słonecznego oraz innych ciał niebieskich np. gwiazd, księżyców itd. Znajdziesz tu dużo ciekawych informacji, a nie tylko książkową, nudną wiedzę. Przybliżymy Ci budowę, zasady współdziałania, istnienia oraz życia w Układzie Słonecznym w przyjazny i szybki sposób - zapraszamy do wnikliwej lektury naszego serwisu WWW.

Poruszane kwestie

Poruszamy następujące kwestie: charakterystyka ogólna planet i ciał niebieskich, ich historia oraz historia badań, wnętrze planety oraz sfery jakie ją otaczają (np. atmosfera), planeta jako symbolika oraz jej znaczenie w kulturze starożytnej, średniowiecznej oraz obecnej, a także widoczność planety z Ziemi.

Reklama