Ekosferą jest sferą warunków, które sprzyjają powstawaniu życia. dokładniej mówiąc, jest to sfera występująca wokół gwiazdy, co ma postać pewnego rodzaju pierścienia. Na planetach znajdujących się w jego obrębie istnieją odpowiednie warunki fizyczne, chemiczne oraz fizyczne, które umożliwiają powstawanie życia. Pojęcie to oraz całe jego założenie ustanowiono w roku 1856. Dokonał tego ojciec medycyny astronomicznej. Początkowe założenie mówiło, iż życie może powstawać w temperaturze od około 170 stopni do 80. Oczywiście obok tego potrzebny jest również wytwarzany tlen oraz woda potrzebna do picia. Dokładniej ta sfera została określona między orbitami Wenus oraz Marsa, oczywiście wokół Słońca. Jednakże we współczesnym świecie pojęcie o zostało poszerzone. Dodano, bowiem, iż musi istnieć naturalna osłona atmosferyczna wokół atmosfery, która chroni przez promieniowaniem magnetycznym. Jednak nie jest to najważniejszy warunek, gdyż uważany jest za raczej elastyczny. Mogą bowiem istnieć osobniki przyzwyczajone do promieniowania. Strefa podbiegunowa inaczej zwana jest strefą polarną. Jest to wyróżnienie jednaj z trzech głównych stref Ziemi, które różnią się od siebie zasadniczo. Są to dwa obszary ziemskie, które występują przeciwlegle za kołem podbiegunowym. Ciekawym i najbardziej charakterystycznym dla tej strefy zjawiskiem jest występowanie zjawiska nocy oraz Arktyki. Często są one mylone ze strefami obszarów okołobiegunowych. Jednak różnią się one znacznie zasięgiem. W okresie letnim dostaje się tam niewielka ilość nasłonecznienia, a dzień jest tam bardzo długi. Co najmniej raz dzień trwa tam całą dobę, czasami zjawisko to może trwać kilka dni. W okresie zimowym nie dociera tam prawie wcale słońca i mamy do czynienia z nocą polarną. Panuje tam znacznie surowszy klimat niż w strefie, gdzie występuje tundra, czyli na przykład w zimnej Syberii. Śnieg istnieje tam praktycznie przez cały rok, panuje wieczne zamarznięta ziemia, a temperatur rzadko przekracza 0 stopni. Lodowce znajdują się tu na większości lądów. Opady są wyłącznie pod postacią śniegu.

Powierzchnia naszej planety jest zróżnicowana. W odróżnieniu od wszystkich pozostałych planet Układu Słonecznego, jak i nowo odkrytych pozasłonecznych planet, Ziemia jako jedyna posiada oceany złożone z płynnej wody. Występuje ona w takiej postaci, że mogła zapoczątkować życie – także to jest jak na razie ewenementem we wszechświecie. Powierzchnie lądów mają rozmaite formy. Występują niziny, tereny wyżynne jak i góry. Różnic mogą dodawać strefy klimatyczne. W obszarach gorących istnieją pustynie a w podbiegunowych – zalesiona tajga i tundra. Zarówno w wodach jak na lądzie rozwinęły się formy życia. Od najprostszych do najbardziej zaawansowanych i najwyżej rozwiniętych – ludzi. Istnieją rośliny, jak i zwierzęta. Powierzchnia Ziemi podlega liczny m zmianom, z powodu aktywności tektonicznej i wulkanicznej jak i z powodu wietrzenia skał lub erozji. Wiele wnosi też działalność człowieka i pojawianie się jego tworów – miast, dróg, mostów. Bieguny pokrywają lodowce i lądolody. Lodowce można też napotkać wysoko w niektórych górach.

Życie – wyróżnik na tle ciał niebieskich we Wszechświecie. Poza dywagacjami fantastów do dziś nie odkryto innego miejsca, gdzie mogłoby istnieć życie. Mając na myśli szczególnie inteligentne formy życia, zdolne rozwinąć cywilizację. Istnieje ono na Ziemi w rozmaitych formach. Od prostych organizmów jednokomórkowych, które kiedyś istniały także na Marsie, na zaawansowanych wielokomórkowych istotach skończywszy. Przestrzeń, którą zajmują żywe organizmy na Ziemi, nazywa się biosferą. Ona z kolei dzieli się na ekosystemy. Każdy z nich składa się z organizmów żyjących w danym środowisku. Życie rozwijało się stopniowo, w drodze ewolucji. Tak jak do swego istnienia, wymagało pojawienia się sprzyjających czynników – tlenu, wody, promieniowania słonecznego. Dzięki swej zdolności adaptacji dało radę pojawić się w różnych miejscach – nawet uznawanych za trudne do przetrwania. W historii Ziemi zdarzały się kataklizmy, które sprowadzały istnienie życia na krawędź. Mimo tego przetrwało i ok. 3 mln lat temu pojawił się człowiek. To właśnie on wywiera teraz ogromny wpływ na świat.

Postacie, z którymi utożsamiano Ziemię w różnych okresach i miejscach świata. Tak jak sąsiednie planety były przyrównywane do bóstw, czy sił nadprzyrodzonych, tak również sama Ziemia doczekała się tego losu. W wielu mitologiach istniała tzn. Matka Ziemia, która była jednym z ważniejszych bóstw bądź bogiń w danym panteonie. Podobnie uczynili także Słowianie z których wywodzą się Polacy. W tym przypadku przypisywano jej roślinność, wzrost, narodziny, stworzenie oraz prace polowe. W innych kulturach miała podobne znaczenie, choć nadawano jej różne nazwy na przestrzeni dziejów. Grecy swoją matkę-ziemię utożsamiali z Gają. Za oceanem Aztekowie mieli boginię Tonantzin a Inkowie boginię Pachamamę. Na Dalekim Wschodzie Chińczycy czcili boginię Hou Tu. Sąsiedni Hindusi wprowadzili kult Bogini Ziemi – zwanej Bhuma Devi. Nordycy nadali swojej Matce-Ziemi imię Jord. Starożytny Egipt wybrał tutaj dualizm i podzielił na ziemię i niebo – patronowali im odpowiednio bóg Geb i bogini Nut. Kreacjoniści charakterystyczni głównie dla wielkich religii monoteistycznych uważali, że nie ma Matki-Ziemi i otaczający nas świat stworzył jeden bóg.

Wpływ Ziemi na kulturę poprzez obecność w kulturze powszechnej. Warto tutaj zwrócić uwagę, że również sama Ziemia często jest wykorzystywana w fantastyce naukowej. Motywami przewodnimi są tutaj głównie najazdy obcych cywilizacji, jak w widowiskowych filmach „Dzień Niepodległości”, „Wojna Światów” czy komediowo ujęty ”Faceci W Czerni”. Nie stroni się również od starć przyszłości na samej planecie – „Terminator – Salvation”, postapokaliptyczna wizja z serii „Mad Max” czy Robocop (gdzie tytułowym bohaterem jest pół-maszyna, pół-człowiek). Wiele pozostałych dziedzin, jak literatura czy bardziej rozrywkowa gałąź – gry komputerowe chłoną zagadnienia S-F. Przykładem tego ostatniego jest gra „StarCraft”, w której występują Terranie (czyli ludzie kolonizujący kosmos). Na powierzchni Ziemi (San Francisco w przyszłości), rozgrywa się akcja jednego z filmów z serii Star Trek – „Powrót Do Domu”. Zrodził się podgatunek anime, zwany cyber punk, którego produkcje rozgrywają się w skomputeryzowanych wielkich miastach przyszłości, gdzie istnieją obok siebie ludzie i roboty (często identyczni jak ludzie).

Ziemia jest trzecią skalistą planetą liczoną od Słońca. Od niego dzieli ją średnio 149,5 milionów kilometrów. Orbita jest nieznacznie rozciągnięta, co sprawia, że planeta może zbliżać się do Słońca na 147 mln km i oddalać na 152 mln km. Rok na planecie trwa 365,25 dni a dzień 23 godzin 56 minut 4 sekund. Ziemia, jako największa planeta skalista Układu Słonecznego, ma 12742 km średnicy. Posiada jednego naturalnego satelitę – Księżyc. Nachylenie równika względem płaszczyzny orbity wynosi 23,45 stopni. Powierzchnia planety wynosi 5,10×10⁸ km kwadratowych. Objętość ma wartość 1,08321×10¹² km sześciennych. Masa zaś sięga 5,9736×10²⁴ kg. Prędkość przemieszczania się po orbicie wynosi 29,780 km na sekundę. Planeta może też nieco zwalniać – do 29,290 km na sekundę lub oraz przyspieszać – do 30,290 km na sekundę. Prędkość niezbędna do opuszczenia przed dany obiekt planety (prędkość ucieczki) wynosi 11,186 km na sekundę. Prędkość obrotu wokół własnej osi (rotacji) wynosi na równiku 1667 km na godzinę. Temperatury wahają się od -88 oC do +71 oC (rekordowe, skrajne wartości).

Troszkę o wnętrzu ziemi

Jądro Ziemi dzieli się na dwie warstwy. Centralną jest jądro wewnętrzne. Ma średnicę 2500 km i jest stałe. Im głębiej, tym jest gęstsze i gorętsze. Jądro zewnętrzne o grubości 2080 km ma postać płynną. Jego temperatura osiąga 4000-5000 oC. Ruchy wewnątrz jego płynnego wnętrze odpowiadają za istnienie pola magnetycznego. Oba elementy jądra składają się z żelaza i niklu. Wokół jądra znajduje się płaszcz o grubości 2900 km. Od jądra płaszcz dzieli gruba na 700 km astenosfera. Także płaszcz dzieli się na dwa elementy. Wewnętrzny – dolny płaszcz składa się z magnezu, żelaza, chromu i krzemu. Zewnętrzny – górny płaszcz, jest bardzo plastyczny i zbudowany jest z tych samych pierwiastków (jedynie zamiast magnezu jest nikiel). Obie warstwy oddziela strefa przejściowa. Całość płaszcza cechuje się prądami konwekcyjnymi. Nad płaszczem znajduje się skorupa ziemska. Ma ona grubość od 35 km (strefy sejsmiczne) do 70 km (obszary stabilne). Jej skład chemiczny to tlen, krzem, glin, żelazo, wapń, sód, magnes, potas i inne pierwiastki, przy czym występują one w związkach chemicznych.

Ziemię otacza gruba warstwa atmosfery, co jest możliwe dzięki istnieniu silnego pola magnetycznego. Nie pozwala one na uciekanie cząsteczek atmosfery w kosmos. Dzieli się ona na kilka warstw. Dolna warstwa troposfera ma swoją granicę przy powierzchni Ziemi. Górna warstwa sięga 100 km wzwyż, dochodząc do umownej granicy kosmosu. Mimo tego ponad nią, jeszcze w odległości 1900 km występują pojedyncze cząstki atmosfery. Składa się głównie z azotu (78,084 %) oraz tlenu (20,946 %). W ilości poniżej 1 % są również argon, dwutlenek węgla, para wodna, hel, neon, krypton, ksenon, metan, wodór, tlenek siarki, podtlenek azotu i ozon. Na ilość niektórych tych związków ma wpływ działalność człowieka – szczególnie jeśli chodzi o gazy cieplarniane. Na biegunach pojawiają się zorze polarne. Całość mieszaniny tych gazów zwie się powietrzem. Występują cztery zasadnicze pory roku, różniące się w każdej ze stref klimatycznych. Istnienie atmosfery jest gwarantem bytowania form życia na Ziemi, mając na uwadze przede wszystkim jeden z pierwiastków – tlen.

Hydrosfera, czyli jedyny taki przypadek w naszym Układzie Słonecznym.

Jak na razie Ziemia jest jedynym miejscem, gdzie woda występuje w postaci ciekłej, pokrywając przy tym większość planety. Nadaje to planecie charakterystyczny wygląd i zarazem miano Błękitnej Planety. Woda przywędrowała na Ziemię zapewne w postaci komet, które dawniej licznie trafiały w Ziemię. Do hydrosfery prócz oceanów zalicza się rzeki, morza, jeziora, lodowce, parę wodną, wody podziemne czy bagna. Oceany regulują klimat planety, gdyż gromadzą w sobie ciepło. Wewnątrz nich krążą prądy, które dzielą się na zimne i ciepłe – dzięki jednemu z nich, Golfsztromowi w Europie jest przystępny klimat. Woda dzieli się na słodką (rzeki, jeziora, lodowce, wody podziemne, bagna – 2,5 %) oraz słoną (oceany, morza – 97,5 %). Obecna na Ziemi woda bierze udział w obiegu. Znaczy to, że paruje ona ze zbiorników wodnych pod wpływem promieniowania słonecznego. Grawitacja sprawia, że z atmosfery opada ona w postaci opadów atmosferycznych i wsiąka w grunt lub wraca do zbiorników wodnych. Woda także jest jednym z najważniejszych czynników odpowiedzialnych za istnienie życia na Ziemi.